Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

04/10/2009 : Υπήρξε πολιτική Αλλαγή στην Ελλάδα η απλά αλλαγή κόμματος διακυβέρνησής της?

Εμπρός βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα..

Να δώσουμε το δικαίωμα στον κάθε Έλληνα να χαράξει τον δικό του δρόμο προς τον ήλιο..


Η Ελλάδα βρίσκεται σε μία πολύ δύσκολη κατάσταση αυτή τη στιγμή. Και αυτό το αντιλαμβανόμαστε όλοι μας. Από που και αν βρισκόμαστε, σε οποιονδήποτε κλάδο κι αν δραστηριοποιούμαστε εδώ στην Ελλάδα βλέπουμε την ίδια ζοφερή κατάσταση. Αισθανόμαστε του ίδιου είδους την αγωνία: "Αυτή είναι η Ελλάδα που μας αξίζει? Υπάρχει τρόπος να φτιάξουμε ένα καλύτερο σύγχρονο κράτος?" Η δική μου γενιά, λένε πως θα είμαστε η πρώτη γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη.

Κάθομαι και σκέφτομαι:"Πώς έζησε η προηγούμενη γενιά απο μένα?" Η προηγούμενη γενιά έζησε την αλαζονεία του βασιλιά, τους Ανένδοτους Αγώνες του Γεωργίου Παπανδρέου και την δολοφονία του Γ. Λαμπράκη στην εφηβική της ηλικεία. Έζησε την χούντα, την διχοτόμηση της Κύπρου και την σφαγή του Πολυτεχνείου στην νεαρή της ηλικεία. Και στην συνέχεια είδε την πολιτική σταθερότητα στην Ελλάδα με αποκορύφωμα την χρονιά του 1981, μια χρονιά που είναι συνδεδεμένη για πολλούς με την λέξη Αλλαγή.

Συνεχίζοντας τους συλλογισμούς μου έρχομαι στην δική μου γενιά. Στην παιδική ηλικία μας είδαμε μια Ελλάδα που φαινόταν ότι βρισκόταν σε συνεχή ανάπτυξη με αποκορύφωμα το 2004 και τους Ολυμπιακούς Αγώνες έχοντας μια ισχυρή φωνή στην Ευρώπη. Μια ισχυρή ανάπτυξη όμως που καρπώθηκαν και καρπώνονται μέχρι και σήμερα είτε ξένα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα είτε η ισχυρή υψηλή (και σε έναν βαθμό και η μεσαία) αστική τάξη της χώρας μας. Ήταν μια ανάπτυξη ανισσόροπη με την έννοια ότι τα κεφάλαια που επενδύθηκαν τότε στην Ελλάδα δεν απέδωσαν καρπούς στην βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του λαού. Και ταυτόχρονα ήταν ένα κράτος που γινόταν ολοένα και περισσότερο κλειστό στα φτωχά λαικά στρώματα και την νεολαία. Η 8χρονη κυβέρνηση Σημίτη ήταν μια κυβέρνηση άτονη,χωρίς πολιτικό χρώμα. Ήταν μια κυβέρνηση διαχειριστική με αποκλειστικό σκοπό το νοικοκύρεμα της οικονομίας του κράτους και την σημαντική ανάπτυξη του σε υποδομές και όχι μια κυβέρνηση ριζοσπαστική. Και στη συνέχεια ήρθε η κυβέρνηση του Καραμανλή που μας έφερε σε αύτο το αδιέξοδο.

Ο Γιώργος Παπανδρέου στις προεκλογικές του ομιλίες είπε μία φράση που μου έχει μείνει. "Ελληνικέ Λαέ, πότε άλλοτε δεν μας ένωσαν τόσες πολλές αλήθειες,τόσες κοινές αγωνίες" Ναί, έχει δίκιο.. Πότε άλλοτε δεν έχουμε φτάσει όλοι μας σε αυτό το τέλμα. Και αυτό το βλέπω παντού..Το βλέπω στο πανεπιστήμιο,το βλέπω εδώ στην επαρχιακή πόλη που ζω το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα,στην Κρήτη,στο Ηράκλειο, το βλέπω όταν πηγαίνω πίσω στην πόλη μου,στην Αθήνα,το βλέπω όπου και αν πάω..με όποιον κι αν μιλήσω. Ναι μας ενώνουν όλους κοινοί προβληματισμοί, κοινές διεκδικήσεις για το σήμερα αλλά και για το αύριο..

Γι αυτό λοιπόν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρέπει να μην υπνοτιστεί στην μεγάλη εκλογική νίκη που πέτυχε... Μεγάλη νίκη σημαίνει και μεγάλη ευθύνη ταυτόχρονα.. Κύριοι υπουργοί και βουλευτές το βάρος που έχετε αναλάβει είναι πολύ μεγάλο..χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει..και ο κόσμος έχει εναποθέσει όλες τις ελπίδες του σε εσάς..Μην τον προδώσετε λοιπόν! Η εντολή που έχετε πάρει είναι ξεκάθαρη..

Πράσινη Οικονομία - Καθαρά Χρήματα - Κοινωνικό Κράτος - Ανοιχτή Ηλεκτρονική Διαβούλευση - Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία - Αναδιάρθρωση Εθνικού Συστήματος Υγείας - Σεβασμός στα δικαιώματα του Πολίτη - Αναδιανομή του πλούτου - Κράτος Δικαίου και Αξιοκρατίας.

Οι απαιτήσεις μας είναι πολλές... Γι αυτο δουλέψτε ώστε να σταθείτε αντάξιοι των προσδοκιών μας.. Και εμείς σε όλες τις μεγάλες μεταρυθμίσεις που πρέπει να πάρετε θα είμαστε εδώ..Θα είμαστε μαζί σας.. Αρκεί να είστε και εσείς με εμάς και μόνο με εμάς..

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009

35 χρόνια ΠΑνελλήνιο ΣΟσιαλιστικό Κίνημα

35 Χρόνια μιας Ιστορικής Διαδρομής


35 Χρόνια Αγώνες - Διεκδικήσεις - Προσφορά


35 Χρόνια από την Ίδρυση της Δημοκρατικής και Προοδευτικής Παράταξης

35 Χρόνια μετά την διακύρηξη της 3ης Σεπτέμβρη του 1974 και τα οράματα και οι αξίες του Κινήματος παραμένουν ακόμη αναλλοίωτα στο χρόνο.

Μια ομάδα ανθρώπων εκείνης της εποχής, ο Γιώργος Γεννηματάς, η Μελίνα Μερκούρη και ο Ανδρέας Παπανδρέου, πίστεψαν σε μία απλή ιδέα: ότι η Ελλάδα μπορεί να κερδίσει την χαμένη της εθνική υπερηφάνεια, η χώρα θα μπορούσε να αλλάξει κατεύθυνση σπάζοντας τα ασφυκτικά δεσμά των ξένων δυνάμεων και ο λαός θα μπορούσε κάποια στιγμή να γίνει κυρίαρχος στο τόπο του.

Εθνική Ανεξαρτησία
Λαϊκή Κυριαρχία
Κοινωνική Απελευθέρωση
Δημοκρατία


Οι 4 βασικοί άξονες μιας ιδέας που ο λαός περίμενε για χρόνια..Αυτός ο καταπονημένος αλλά περήφανος λαός που τόσα πολλά έχει δεχθεί στη μακρόχρονη και ταραχώδη ιστορία του είχε πλέον φθάσει η στιγμή να αλλάξει ρότα...


Οι άνθρωποι που συντέλεσαν στην δημιουργία αυτού του Κινήματος πάλεψαν και αγωνίστηκαν πάνω σε αυτήν την ιδέα. Προσπάθησαν να την πραγματοποιήσουν και τα κατάφεραν. Οι Έλληνες είδαν μια διαφορετική Έλλαδα. Έζησαν σε μια χώρα που άρχισε να τους σέβεται και να τους υπηρετεί. Δε πρέπει να ξεχάσουμε τη δημιουργία Εθνικού Συστήματος Υγείας, την σημαντική χρηματοδότηση στην παιδεία και την ιστορικής σημασίας πολιτική απόφαση της οριστικής αναγνώρισης της Εθνικής Αντίστασης. Έκτος όμως απο τα μεγάλα κοινωνικά έργα και τις σημαντικές πολιτικές αποφάσεις το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατάφερε να αλλάξει και τον τρόπο με τον οποίο οι Έλληνες αντιμετώπιζαν τα καθημερινά τους προοβλήματα. Τους έφερε στο επίκεντρο της πολιτικής και τους έκανε συμμέτοχους σε αυτήν.

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

ΑΜΕΡΙΚΗ & ΙΑΠΩΝΙΑ : χώρες που κάνουν Πολιτική Αλλαγή ή χώρες που φθάσαν σε πολιτικό αδιέξοδο;

Ιαπωνία και Αμερική. Τα 2 μεγαλύτερα κέντρα του κεφαλαίου. Οι 2 μεγαλύτερες μητροπόλεις του καπιταλισμού. Μπορούν αράγε αυτές οι 2 χώρες να πραγματοποιήσουν μια πολιτική Αλλαγή; Οι 2 χώρες που και στο παρελθόν αλλά ακόμη και σήμερα καταπιέζουν ξένους λαούς, έχουν ιμπεριαλιστικές διαθέσεις και διασπούν την κοινωνία σε ομάδες διαφορετικών και αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων.

Μπορεί άραγε οι ηγέτες αυτων των 2 χωρών να αλλάξουν κάπως το πολιτικό σκηνικό; Μπορούν να βάλουν στη πολιτική ατζέντα τους τον άνθρωπο και τις ανάγκες του; Οι ερωτήσεις είναι ρητορικές διότι δεν μπορούμε να προκαταβάλουμε τίποτα. Όλα και όλοι κρίνονται εκ του αποτελέσματος.Μπορούμε όμως να δούμε πως ήλθαν στην εξουσία οι 2 αυτοί πολιτικοί: ο Barrack Obama και ο Yukio Hatoyama.

Ο Barrack Obama προκάλεσε αίσθηση σε όλο τον κόσμο με την διαμόρφωση της προεκλογικής του εκστρατείας. Μίλησε για κοινωνικά θέματα που κανένας άλλος πολιτικός δεν τόλμησε να μιλήσει απο την εποχή του John Kennedy και του Martin Luther King. Αναφέρθηκε στο προβληματικό εθνικό σύστημα υγείας. Ανέδειξε κοινωνικά προβλήματα όπως η ανεξιθρησκεία και η κοινωνική δικαιωσύνη. Η θεματολογία των πολιτικών του ομιλιών εμπεριείχαν την κοινωνική ανισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών, μεταξυ λευκών και μαύρων, την ανεργία που έχει οδηγήσει εκατομύρια αμερικανών στην απόγνωση, και τους πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Η Αμερική είχε αφεθεί στον μύθο ότι η ελεύθερη αγορά θα της λύσει όλα τα προβλήματα, ο καπιταλισμός είναι το καλύτερο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης και πολιτικές που εφαρμόζονταν στο κράτος οδηγούσαν στην κοινωνική πρόοδο και την εκπλήρωση του Αμερικανικού ονείρου. Όμως το αμερικανικό όνειρο κατέλειξε να γίνει ένας καθημερινός εφιάλτης για τους Αμερικανούς πολίτες που βγήκαν για πρώτη φορά στους δρόμους με τόσο μεγάλη μαζικότητα, έβαλαν στην καθημερινότητα τους την πολιτική και συμμετείχαν στην εκλογική διαδικασία με ένα πραγματικά πρωτοφανές ενδιαφέρον.


Από την άλλη μεριά στην Ιαπωνία ο Yukio Hatoyama στο πολιτικό του μανιφέστο ανέδειξε τις πολιτίκες του προτάσεις που είχαν στο επίκεντρο τον άνθρωπο και το λαό της Ιαπωνίας. Μίλησε για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και υποσχέθηκε να ακολουθήσει μια πιο κοινωνική και προοδευτική πολιτική. Υποστήριξε πως το κόμμα του θα κάνει τις απαραίτητες αλλαγές για να βελτιώσει απαραίτητες κοινωνικές παροχές όπως η υγεία, η δίκαιη φορολογική πολιτική και η παιδεία. Έτσι με αυτόν τον τρόπο πήρε συντριπτική νίκη στις βουλευτικές εκλογές.

Το φιλελεύθερο κόμμα στην Ιαπωνία είχε την εξουσία εδώ και 54 ολόκληρα χρόνια. Οι συντηριτικοί οδήγησαν τη χώρα σε πρόωρες εκλογές και μεσα σε ένα προεκλογικό διάστημα 3 μόλις εβδομάδων υπέστησαν μια πολιτική ήττα που δεν είχε προηγούμενο στην πολιτική ιστορία της Ιαπωνίας. Ήταν ένα αποτέλεσμα της φιλελεύθερης πολιτικής που κυριαρχούσε εδώ και χρόνια στην Ιαπωνία. Ήταν μια σημαντικότατη ένδειξη αποδοκιμασίας αυτής της πολιτικής διότι πολύ απλά οι Ιάπωνες συνειδητοποίησαν πως η συγκεκριμένη προοπτική του κράτους τους οδηγούσε σε μια ολοένα και πιο σκληρή καθημερινότητα. Σε μια καθημερινότητα όπου οι ώρες εργασίας αυξάνονταν συνεχώς, οι κοινωνικές παροχές συρρικνώνονταν σε επικίνδυνο βαθμό και το βιοτικό τους επίπεδο χειροτέρευε μέρα με την ημέρα. Έτσι πήραν την απόφαση να αλλάξουν το κόμμα που θα αναλάμβανε την διακυβέρνηση.

Μπορεί άραγε η Αμερική να αλλάξει τις πολιτικές τις κατευθύνσεις; Μπορεί η Ιαπωνία να αλλάξει την καθημερινότητα της με κοινωνικές αλλαγές; Είναι συνειδητή η απόφαση των πολιτών αυτων των 2 κρατών η πολιτική αλλαγή ή αποτελεί απλά μια φωτοβολίδα που σε λίγο χρονικό διάστημα θα σβήσει; Οι ηγέτες του δημοκρατικού κομματος της Ιαπωνίας και της Αμερικής θα κάνουν πράξη τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις;

Πολλοί λένε πως αυτό είναι αδύνατο και πως αυτές οι 2 χώρες πορεύονται εδώ και δεκαετίες άρρηκτα μέσα από ιδιωτικά κεφάλαια και απο ολιγαρχίες που κανένας δεν μπορεί να τους ελέγξει. Μήπως όμως ο λαός μπορεί και αυτός να κάνει τις δικές του επιλογές σύμφωνα με τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις που επιλέγει;

Είδωμεν...

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2009

Πολιτική Αλλαγή = ?










  • Πολιτική Αλλαγή πηγάζει από την πιο απλή και συνάμα την πιο ουσιαστική επιθυμία ενός καταπιεσμένου λαού, το να μπορεί να ζει χωρίς την επιρροή των ξένων και άγνωστων δυνάμεων, της ολιγαρχίας και του κεφαλαίου.
  • Πολιτική Αλλαγή σηματοδοτείται με τη συνειδητή επιλογή διαφορετικής αντίληψης και αντιμετώπισης των προβλημάτων. Αναγνωρίζεται η σημασία των κοινωνικών αναγκών και μπαίνει στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεών της ο μη προνομιούχος πολίτης.
  • Πολιτική Αλλαγή συνδιαμορφώνεται με τον επαναπροσδιορισμό της οπτικής γωνίας απο την οποία κοιτάζουμε την πολιτική σκακιέρα. Συμπορεύεται με τον εναλλακτικό δρόμο όλων αυτών που ονειρεύονται και αγωνίζονται για μια κοινωνία Ανοιχτή - Δίκαιη - Ισότιμη - Ανθρώπινη.
  • Πολιτική Αλλαγή γίνεται αντιληπτή στην επικοινωνία της με προσωπικότητες που έχουν ξεχωριστή νοοτροπία και στάση ζωής. Εμφανίζεται στην Νέα Γενιά, που δημιουργεί τα δικά της πρότυπα και δεν συμβιβάζεται με αυτά που της προσφέρουν.
  • Πολιτική Αλλαγή βρίσκεται στην Αντίσταση απέναντι στο κατεστημένο, στην Αμφισβήτηση της διαμορφωμένης εκ των προτέρων κοινής γνώμης, στην Αναζήτηση της πραγματικής γνώσης και στην Ανάπτυξη της ποιοτικής κριτικής.
  • Πολιτική Αλλαγή σημαίνει Ρίξη με το παρελθόν με το οποιοδήποτε κόστος και Ενεργοποίηση της Λαϊκής Κυριαρχίας, της μοναδικής ριζοσπαστικής Δύναμης που Ανατρέπει την κατοχυρωμένη εν ενεργεία πραγματικότητα.
  • Πολιτική Αλλαγή είναι πράξη βαθιά δημοκρατική και αδιαπραγμάτευτη απόφαση Λύτρωσης και Κοινωνικής Απελευθέρωσης.